Βιβλιογραφία
- Buckley, R. (2012). Sustainable tourism: Research and reality. Annals of Tourism Research, 39(2), 528-546.
- Council Directive 92/43/EEC on the Conservation of Natural Habitats and of Wild Fauna and Flora (the Habitats Directive).
- Directorate-General for Internal Market, Industry, Entrepreneurship and SMEs. (2021). Tourism and Transport in 2020 and Beyond. European Commission.
- (Sustainability Certification for Tourism). Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο EarthCheck
- EUR-Lex. (Official EU legal texts and documents). Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο EUR-Lex
- European Commission. (2020). A European Agenda for Culture. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο European Commission
- European Commission. (2020). A European Green Deal. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο European Commission
- European Commission. (2021). Access to Finance for SMEs. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο European Commission
- European Commission. (2021). EU Ecolabel – the official EU label for greener products. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο European Commission
- European Environment Agency (EEA). (2020). State of the Environment Report. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο EEA
- European Parliament and Council. (2009). Directive 2009/147/EC on the Conservation of Wild Birds.
- European Travel Commission (ETC). (European Tourism Trends and Prospects). Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο ETC
- European Travel Commission (ETC). (2021). Handbook on Sustainable Tourism for National Tourism Organisations.
- Green Key. (International Eco-Label for Tourism Facilities). Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο Green Key
- Honey, M. (2008). Ecotourism and Sustainable Development: Who Owns Paradise? Island Press.
- International Labour Organization (ILO). Guidelines on Decent Work and Socially Responsible Tourism. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο ILO
- International Organization for Standardization (ISO). (2018). ISO 31000:2018 Risk Management Guidelines. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο ISO
- Jamal, T., & Stronza, A. (2009). Collaboration theory and tourism practice in protected areas: Stakeholders, structuring and sustainability. Journal of Sustainable Tourism, 17(2), 169-189.
- Murphy, P.E. (1985). Tourism: A Community Approach.
- Osterwalder, A., & Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation. John Wiley & Sons.
- Pariot, Y. (2012). 50 Outils de Pilotage pour les PME.
- Timmons, J.A., & Spinelli, S. (2009). New Venture Creation. McGraw-Hill.
- (2021). World Heritage and Sustainable Tourism Programme. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο UNESCO
- United Nations. (2015). Transforming Our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο United Nations
- United Nations Environment Programme (UNEP). (2019). Emissions Gap Report. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο UNEP
- United Nations World Tourism Organization (UNWTO). (1999). Global Code of Ethics for Tourism. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο UNWTO
- United Nations World Tourism Organization (UNWTO). (2022). Statistical Framework for Measuring the Sustainability of Tourism (SF-MST). Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο UNWTO
- (2020). Global Guidelines to Restart Tourism. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο UNWTO
- Weaver, D.B. (2008). John Wiley & Sons.
- World Tourism Organization (UNWTO). (2018). Tourism for Development – 20 Reasons Sustainable Tourism Counts. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο UNWTO
- World Travel & Tourism Council (WTTC). (2021). Travel & Tourism Economic Impact Reports. Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο WTTC